Salonda televizyon açık cnbc-e yine ben affleck ve güzel sarışın bir kadının hikayesini anlatıyor, yemek yerken duygusal bir sahneyle bitişini görebildim.. şaşırtmadı mutlu sonlar beni, yatak odasından ışıklar göz kırptı banyoya giderken koridor zaten hep hoşgeldin havasında bu günkü tek başınalığım çok rahatsız etti galiba.. balkonda otururken evde böyle bir hareket yaratma isteğim yalnızlığımdan diye düşünüyorum. Çamaşır makinesinin sesi de yardımcı olabilirdi belki.. fakat üşendim. Arada iki şarkı birden dinlemeye çalışıyorum güzelim cuma gecesi tamamen ziyan olmasın diye. Alkol tüketim sınırına geldiğimden beynim uyuşmak istemiyor düşünmek istiyor durdurmaya çalışmamak da benim eşekliğim. Kafamda beyin fırtınaları yaratmaya çalıştığım hiçbir gecenin sonu iyi bitmedi. Çift kişilikli duruşum çok kişilikli bir duruş haline geldi.. Kendimi yüceltme çalışmaları da olabilir tabi bu tespitim. İnsanın kendisine psikolojik vaka yakıştırmasını yapması haddinden fazla değer verdiğinin de bir kanıtı olabilir. Kusura bakmayın kabullenemem. Değerden değil kendime yaşattığım hayal kırıklıklarından.. ben de isterdim gece kafamı yastığa koyduğumda o günden önceki günden daha önceki yıllardan kopup gelen pişmanlıklarım el sende oynamasınlar. Gözlerim zorla beynimin etkisinden kurtulup kendilerini kapatana kadar laptop başında ne olursa izlemeden, sadece uykum geldiğinde uyumak isterdim. Olmuyor işte. Nedeni artık net değil işin kötüsü. Önceleri yaşatılan ihanet senaryolarıydı uykumu kaçıran, çözümsüzdü.. arkadaş sevgili kavramlarını sorgulamaktı, gereksiz fedakarlıklar, düşünce gücüyle! intikam almaya çalışmalardı. Kabullenince bırakmıştı pişmanlıklar da beni. Yaşadığım her şey beni şöyle güçlendirdi böyle tecrübelendirdi ayaklarını bırakıp, gerçekten çok üzüldüm, dağıldım, keşke yaşanmasaydı diyebildiğimde peşimi bıraktı karabasanlarım ve onların kahramanları. Şimdi durum biraz daha vahim gibi, nitekim bu sefer kabullenmem gereken şey sadece bir çöküntüden ibaret olduğum ve kişiliğiminin hiç istemediğim bir yönde şekillendiği. Güçsüz olduğumu eskiden olduğum insan olmaktan ççookkkk uzak olduğum.. Kendimi tekrar yaşama sevinciyle doldurma çalışmalarım gerçekten sonuçsuz kaldı denemediğimden değil.. Gidiş yolundan puan alamadığımızdan oldu yine.. Makine de çalışıyor artık.
