Sonsuzluğuma hoş geldin, yalnızlık

Yer yok biliyorum çok fazla ikimize

Adı sonsuzluk sadece…

Artık daha fazlasını kaldıracak cesaret de kalmadı bende

Ne elimi uzatabilirim hayaline

Uzatsa o… Yine de tutamam ki zaten

Gözlerim sinsice ihanet ederken uykusuzluğuma

Tek bir nedene ihtiyacım vardı sadece

Bir tek basit bir anlam yükleyebilseydim hayatıma

Daha mı kolay katlanılabilirdi gecelere

Sormadım hiç…

Belki de elimdeydi öğrenmek

İçimden gelmedi sadece

Her acıdığına kalbim üstünü örttüm acının

Bazense çaresiz yaşadım ölesiye…

Ama dedim ya; hep dik tutmak gerek kuyruğu

Ben yamamaya çalışırken yaralarımı

Beceriksiz ellerimle

Hep daha güçsüz

Hep daha mutsuz

Daha çok kanattım

Ama yine de çok iyi bir şey vardı yaptığım

Akıtmak içime kanımı

Gözpınarlarım başlarken boyanmaya kanla

Hep kapattım gözlerimi hayata

Ve geldiği yere gönderdim acıyı

Belki izin verebilseydim terk etmesine beni

Bakmasaydım arkama hiç

Son sözleri söyleyebilseydim

Ya da acılarım yerine içimdeki ürkekliği saklayabilseydim

Yenilmişliği çaresizliği terk edilmişliği…

Yaşamazdım hiç…..