bana esmeyi anlat ... çünkü ben rüzgarım demeliyim... öz kaçtı senelerce duymak istediklerini söyleyemeyenlerden.... uçmaya kanatlanmaya esmeye kapattı kendini, sadece korkuya kapatamadı ... hep korktu korktukça sakladı kendini içine gömüldü gömüldükçe de daha çok korktu.. en sonunda kanlı bıçaklı iç savaşlar sonucu da buldu aslında senelerdir kapı gibi karşısında duran gerçeği... sevgiydi.. dokundurmaktı yaralarını en sevdiğine cesaret kaynağı.. ama bilememişti onun aklı belki de bilmişti ama bilinçaltına itmişti bi nedenden...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder