Hiç düşündünüz mü hayatınızdan vazgeçip başkasınınkini yaşamayı.. Herkes özenmiştir bir dönem ah şu olsaydım bu olsaydım diye ama fırsat verilebilse böyle bir şeye kimse kendi yaşayabileceği gelecekten vazgeçip O olmayı istemez sınırları çizilmiş bir hayatı kimse istemez ne kadar çekici olursa olsun..çünkü yaşamın olduğu yerde hep umut vardır demiş çok bilen birisi.. Ve umut etmenin sonu yoktur tutunursunuz en karanlık gecede bile ona ve sizi o karanlıktan çekip çıkarabilecek tek şey odur, ne bir arkadaş ne sevgili ne para ne de sağlığınızın yerindeliğinden duyduğunuz şükran duygusu. Peki, aynı zamanda düşmanımız da değil midir umut… Her seferinde olmasa de birçok kere kırılıp yüz üstü bırakmamış mıdır? Neden peki neden hep sarılırız O’na .. Aslında çok basit cevabı; yaşayabilmek için, aldığımız nefesten, içtiğimiz şaraptan dinlediğimiz şarkıdan, okuduğumuz kitaptan keyif alabilmek içim…